1945

Na de oorlog

Na de oorlog was er voor iedereen heel wat in te halen. De mensen dansten uitbundiger dan ooit. Dansen was 'in.' Roelof Vergonet: "Iedereen wilde les hebben, we kwamen in alle dorpen rond Drachten. In Drachten zelf hebben we ook les gegeven, eerst bij Phoenix, toen bij Landman, bij Bolier, bij Vreewijk en als laatste in de Lawei."
"Elke week hadden we een balavond in de grote zaal van Vreewijk, maar de burgemeester weigerde ons een vergunning te geven, terwijl iedereen dolgraag wilde dansen. "Wacht maar Vergonet," zeiden de jongens van de Binnenlandse Strijdkrachten, "dat regelen wij wel even. En ze gingen met de stengun in de hand om de tent heen staat, zodat er gedanst kon worden. De burgemeester was erg kwaad en binnen was het zo druk dat er geen kop meer bij kon. De mensen gaven boter- en kaasbonnen om maar naar binnen te mogen."

De grammofoon

 

Direct na de oorlog werd er definitief overgestapt op de grammofoon, voorheen werden de lessen nog gegeven met muzikale begeleiding op piano of viool. Het lesgeven werd er een stuk eenvoudiger door, maar in de dorpen moesten de leerlingen er nog erg aan wennen. Men wilde aanvankelijk niets van de grammofoon weten, wat een hele rel veroorzaakte. Vergeleken met het solistische geluid van een pianist, die zich ook nog eens aan het tempo van de dansers aanpaste was het ook wel een hele verandering.
"Als er een balavond is met een orkestje van een man of vier, dan hobbelen jullie maar wat in het rond, omdat je dat niet gewend bent. Daarom leren jullie het nu zoals het in het echt gaat. Ik stel twee maanden proeftijd in voor de grammofoon en na die twee maanden laat ik weer een pianist komen. Dan kunnen jullie zelf kiezen. Toen die man kwam vroegen de leerlingen of ik hem alsjeblieft op kon laten houden met pingelen."

 

 

< terug naar overzicht



T. (0515) 412 898
M. dansschool@vergonet.nl


2011 dansschool Vergonet in Sneek