1962

Etiquette


Vroeger vormde de etiquette een groot onderdeel van de dansles. Dansleraren waren oorspronkelijk 'professeurs de dance et de maintien,' leraren in dans- en omgangsvormen. Er werd bijvoorbeeld ook les gegeven in tafeldekken en in brieven schrijven, wat zich tegenwoordig heeft beperkt tot de meer algemene omgangsvormen.
Vroeger was het gewoonlijk de heer die op de dame van zijn keuze afstapte en haar ten dans vroeg. Dat kon op verschillende manieren, bijvoorbeeld door middel van een simpele vraag: "Zullen we dansen," of "Ga je mee de dansvloer op," of plechtiger "Mag ik deze dans van u?" In principe kon de heer volstaan met een buiging of een hoofdknik. De dame mocht ook naar de heer toegaan, een knikje en het was geregeld.
Verboden was het vanaf de overkant van de zaal te zwaaien of te roepen "Hé jij daar, wil je met me dansen?" "In een gezelschap schreeuw je niet of zwaai je niet ter ondersteuning van je geroep, tenzij je vis wilt verkopen," aldus Roelof Vergonet. En de gouden regel van toen is nog steeds de gouden regel van nu: er mag nooit geweigerd worden!
Wanneer de dame en heer zich dan naar de dansvloer verplaatsten, gebeurde dat gezamenlijk, aan het begin van de vloer kon de heer de dame eventueel voor laten gaan. Na de dans werd de vloer ook weer gezamenlijk verlaten en men bedankte elkaar.

 

De Gouden Regels van 1962

 

In 1962 heeft dansschool Vergonet een foldertje uitgegeven met daarin de gouden regels van de dansschool-etiquette. De Gouden regels van 1962 >

 

< terug naar overzicht



T. (0515) 412 898
M. dansschool@vergonet.nl


2011 dansschool Vergonet in Sneek